Bir sokak lambası altında çaresiz çığlıklarım
   Üşümüş kedi yavruları misali ürkek
   Bilinmezlikler diyarında dikeni batmış gül yapraklarımın
   Bana Sonbahardan başkası gerek


   İlkokulda öğretmişlerdi bir, yalnızca bir rakam
   Hayatın derslerini çıkarmış olmak gerekirdi
   Kimsesiz kalınca o 'bir' bile kazanınca anlam
   Sabır taşı muma çevrilirdi


   Çok geç oldu ey kalp, kapat artık kapılarını
   Bu çocuk deli ama dolu değil artık
   Akıtma şu an yum göz yaşlarını
   Vakti geldiğinde heybenden çıkart


   Eksik kalınca kelamın kaleminden
   Karalamak anlamsız gelir
   Bulamadığında kafiyeni saatin üçünden
   Ne sigaran ne de dumanın ardından gelir