Anımsaya başlayınca geçmişi

   Bir yaprak düşer dalından

   Her duyduğunda o hiç sesini

   Kaybolma zamanı yokluğunda

   Derler zaman ilaçtır her şeye

   Bilmezler zamanın ilacını

   Derde derman olmaya gebe, her zerre

   Unutturur tüm saflığını

   Bundandır ki tüm zehr-i kederim

   Gelip geçici bu fani hayatta

   Ettiğimde susmayı en tabi tercihim

   Ne kadar var olabilirsin ki kendi dünyanda.